WELCOME BACK CONCERT

Datum: 
woensdag, 9 juni, 2021 - 19:30
Plaats: 
Universitaire Stichting
Afspraak: 
woensdag 9 juni 2021 uiterlijk om 19.25 u.

 

Om u te verwelkomen bij onze heropening wilden wij u verrassen met een exclusief jazz-concert Manoir de mes rêves met Philip Catherine (electric guitar)Paulo Morello (electric & acoustic guitar), Sven Faller (bass),gevolgd door een receptie (met respect voor de COVID-reglementering).

Wie is Philip Catherine?

Sinds de jaren '60 is Philip Catherine één van de vooraanstaande figuren van de Europese jazzscène.

Zijn samenwerking met jazzgrootheden zoals Chet Baker, Tom Harrell, NHOP, Stéphane Grappelli, Larry Coryell, Dexter Gordon, Charles Mingus, zijn unieke stijl en klankkleur alsook zijn ongebreidelde inzet voor de muziek zijn van een niet te miskennen invloed geweest op de ontwikkeling van de Europese jazz.

Philip Catherine’s soepel swingend gitaarspel en lyrische composities zijn uit duizenden herkenbaar. En ook al is Catherine een ware snarenvirtuoos, toch pakt hij nooit uit met gratuite technische demonstraties, maar concentreert hij zich op de puurheid van de klank, intensiteit van improvisaties en uiterst hecht samenspel met zijn muzikanten. 

In zijn carrière werd Philip Catherine gelauwerd met talrijke prijzen. Zo kreeg hij in 1990, samen met Stan Getz, de “Bird Prize” tijdens het Northsea Jazz Festival,   en in 1998 mocht hij in Parijs een Django D’Or  in ontvangst nemen voor “Beste Europese Jazzmuzikant".  In 2001 werd hem de ZAMU ‘Lifetime Achievement Award’  uitgereikt. In November 2002 ontving hij de eretitel “Maestro Honoris Causa” van de Stichting Antwerps Conservatorium (vorige jaren toegewezen aan Jos van Immerseel, Sigiswald Kuijken,  Toots Thielemans).  In November 2011 werd hij bekroond met de Klara prijs voor zijn carrière. In Mei 2016 de "ECHO Jazz Award" als 'Best International Guitarist' met het album "The String Project".

Het trio

Philip Catherine – electric guitar
Paulo Morello – electric & acoustic guitar
Sven Faller – bass

Philip Catherine en Paulo Morello ontmoetten elkaar in 2010 op het Burghausen Jazz Festival. In 2017 spraken ze af met bassist Sven Faller om een echte samenwerking te starten.

De chemie van dit trio bleek te kloppen en leidde tot een groot aantal optredens. Na het succesvol voortzetten van hun tour in 2018 besloten ze dat het tijd was om hun samenwerking vast te leggen in een opname, die ze vernoemden naar één van hun favoriete composities van Django Reinhardt: "Manoir de mes rêves".

Een groot deel van het repertoire van de band is gebaseerd op materiaal uit Parijs in de jaren vijftig en zestig, liedjes waar Philip Catherine van hield toen hij jong was, zoals "Les Amoureux des Bancs Publics" van Georges Brassens.

"Pas Encore" (evenals "L’ombrelle et le parapluie ») is van Henri Salvador en is gebaseerd op de woorden van Boris Vian. Terloops moet worden opgemerkt dat Salvador, voordat hij doorbrak als één van de grote stemmen van het Franse lied, kort speelde in de groep van Django Reinhardt. Reinhardt zelf wordt niet alleen vertegenwoordigd door het titelnummer, maar ook door zijn compositie "Swing 39", evenals door de jazznormen "Insensiblement" en "I’ll see you in my dreams", een van zijn meest iconische melodieën. "Jardin d'Hiver" is de grote organist Eddy Louiss. De beroemde Bossa Nova, "Recado", eveneens uit de jaren 60, past perfect in dit repertoire en vertolkt perfect de sterke punten van het trio.

Nieuwe releases bevatten twee nummers die verband houden met de Belgische zangeres Maurane: "Les Uns contre les Autres" (geschreven door Michel Berger) die Philip onmiddellijk in zijn repertoire opneemt na de recente dood van de zangeres, en "Enfant des Etoiles", dat voor Maurane werd geschreven door Philip's Belgische vriend, Evert Verhees. Evenals "To Philip", de compositie van pianist Nicola Andrioli, een van de hoogtepunten van het album.